Geçen Hayatlar #6: Eve Gidememek

Akşam saatleri acıktım.

Pilav yemek için köşedeki pilavcıya yanaştım.

Klasik o pilavcı arabası.

Üstünde nohut taneleri.
Kenarda haşlanmış tavuk.
Altında pilav.
No name markalı ayran.

Bir de hiç değişmeyen o buhar.

“Bir tavuklu abi,” dedim.

Pilavı koyarken:
“Acılı?” dedi.
“Yok sağ ol,” dedim.

O sırada biri geldi.
Takım elbiseli.
40’larında.

Kravat gevşemiş.
Yüzü düşmüş.

“Bir sade,” dedi.
Sonra durdu.

Eli cebindeydi.

“Yok,” dedi.
“Boş ver.”

Pilavcı hiç tepki vermedi.

Düşünmedi bile.
Ben ödemeyi yaptım, pilavı alıp oturdum.

Adam cebini tekrar yokladı.
“Usta, yarın versem olur mu?” dedi.

Pilavcı yine hiç düşünmedi.
Pilavı verdi.
Cevap bile vermedi.
Adam bunu beklemiyordu galiba.

Bir an durdu.
“Gerçekten yarın getireceğim,” dedi.

Pilavcı omuz silkti.
“Getirirsin,” dedi.

Adam pilavı aldı.
Ayakta yemeye başladı.
Mahcubiyetten boş taburelerden birine bile oturmadı.

İlk kaşığı ağzına attıktan sonra gözleri doldu.
Pilav yerken gözünden yaş geliyordu.

Pilavcı fark etti.
Ama hiç olmamış gibi davrandı.

Adam ikinci kaşıktan sonra:
“Eşim de çok severdi,” dedi.

Kimse sormamıştı.
Ama yine de anlattı.

“Eşim hastalandı,” dedi.
“Dört senedir gitmediğimiz yer, harcamadığımız imkân kalmadı.”
Bir süre sustu.

Sonra:
“Dün vefat etti,” dedi.
“Bugün defnettik.”

Bir kaşık daha aldı.
“Eve gidemedim abi,” dedi.

Pilavcı sessizce bir ayran koydu önüne.
Para istemeden.

“Sokak pilavını çok severdi,” dedi adam.
“Keşke eve giderken ona da alabilseydim.”

Sessizlik oldu.
Kimse bir şey söylemedi.
Yutkunmadı.
Göz kırpmadı.

Sonra garip bir şey söyledi:

“İnsan 40 yaşında
eve nasıl gireceğini bilemiyor.”

Bir süre üçümüz de sustuk.
Kimse kimseye bakmıyordu.

Adam pilavı bitirdi.
Cebinden buruşturulmuş bir sigara çıkardı.
Yaktı.
Sonra pilavcıya dönüp:
“Yarın kesin getiririm,” dedi.

Pilavcı:
“Abi,” dedi.
“Ben sana pilav satmadım.”

Adam cevap vermedi.
Sadece kafasını salladı.

Bazen bir insanı doyuran şey yemek olmuyor.
Bazen, zor durumda mahcup edilmemek yetiyor.

Bazı hayatlar, sadece yanından geçer.

Geçen Hayatlar’ın diğer bölümlerini buradan okuyabilirsin.