Geçen Hayatlar #10: Bozuk Para
Markette kasada sıra bekliyordum.
Önümde 70 yaşlarında bir amca vardı.
Kasaya iki ekmek, bir paket çay, makarna ve bir kalıp beyaz peynir bıraktı.
Kasiyer tutarı söyledi.
Amca ceketinin iç cebinden küçük bir bozuk para cüzdanı çıkardı.
Madeni paraları teker teker saymaya başladı.
Bir lira.
Beş lira.
On lira.
Bir süre sonra durdu.
Peynire baktı.
Sonra kasiyere döndü.
“Peyniri bırakayım.”
dedi.
“Evde biraz var.”
Kasiyer peyniri kenara aldı.
Tam o sırada arkasındaki kadın:
“Peyniri de geçin.”
dedi.
Amca arkasını döndü.
Gülümsedi.
“Yok kızım, teşekkür ederim.”
“Bugünlük eksik kalsın.”
Kadın da gülümsedi.
“Bugün benden olsun.”
Amca birkaç saniye sustu.
Sonra cebindeki bozuk paraları tekrar cüzdanına koydu.
Fişi aldı.
Poşeti eline aldı.
Tam çıkacakken dönüp:
“Bir dahakine peyniri ilk koyacağım.”
dedi.
Kasiyer şaşırdı.
“Neden?”
diye sordu.
Amca gülümsedi.
“Sevdiğini sona bırakınca, vazgeçmesi kolay oluyor.”
dedi.
Yavaşça çıktı.
Bazı hayatlar, sadece yanından geçer.
Geçen Hayatlar’ın diğer bölümlerini buradan okuyabilirsin.
